Achter slot en grendel

Wij hebben niet veel waardevolle bezittingen: het meeste is emotioneel heel waardevol, maar niet in geldelijke zin. Aangezien we in ons huurhuis hier in V. wat klussen moesten laten doen, zoals het aanbrengen van horren, het schilderen van een paar kamers en het installeren van een alarmsysteem, hadden we onze weinige geldelijk waardevolle spulletjes achter slot en grendel opgeborgen. De criminaliteit is hier een ernstig probleem en als nieuweling heb je nog geen kring van te vertrouwen klusjesmensen. Alles in orde, dachten we met een gerust hart.

Een paar maanden later kreeg ik opeens uitslag van mijn trouwring. Gekocht als echt goud, zou dat niet moeten kunnen en ik ging er dan ook vanuit dat dit binnen een paar dagen over zou zijn. Ik legde zo lang mijn ring in een doosje op de kaptafel.

Mijn ouders kwamen op bezoek, en brachten van alles voor ons mee. Via internet had ik leuke stofjes gekocht, en lintjes en gehaakte bloemetjes en dat kwam allemaal mee uit Nederland. Totdat ik tijd zou hebben om het netjes op te bergen, legde ik het op de kast waar het uiteindelijk in zou worden opgeborgen.

Er is weinig zo leuk als meisjeskleertjes. Voor dochterlief had ik her en der leuke jurkjes gekocht en gekregen. Op haar kamertje onder in de kast bewaarde ik de nog te grote maten keurig gesorteerd in opbergbakken.

Zoonlief had van opa, oma en tantes een prachtige playmobiel ark van Noach gekregen, met, uiteraard, van alle beesten twee. De ark en de beestjes hadden hun eigen doos waar ze na het spelen weer keurig in werden opgeborgen.

Alles in orde, dachten we met een gerust hart. Maar alles van waarde is weerloos. Ook alles van emotionele waarde. Zoals een trouwring, kinderkleertjes, de helft van alle ark dieren, lintjes en bloemen. Het is allemaal verdwenen. Ik ben een dwangmatig georganiseerd mens en raak niet zo snel iets kwijt in mijn eigen huis. Maar als iets goed is opgeborgen, heb ik uiteraard niet gelijk door als het er niet meer is. Het is beetje bij beetje vervreemd door we weten niet wie. De klusjesman? De schoonmaakster? De oppas? De alarm installateur? “Vrienden”?

Klusjes doen we tegenwoordig zelf. Een oppas hebben we niet meer. Vrienden nog wel. Ook een nieuwe schoonmaakster. En een heleboel hangsloten aan een heleboel kasten, vol met weerloos waardevol.

September 2011

De proefbroek

Ik had geen patroon voor een korte broek voor zoonlief, dus tekende ik er een met de hulp van manlief. En het werkt! De broek past en staat nog goed ook! Nu nog een keer in de mooie kraanwagen stof...

Spiderman

Ik hou niet van Mickey, Winnie, Barbie, Cars of spiderman. Niet van Dora, Ben of Woody. Als het aan mij zou liggen, komen Cars-bordjes, Mickey-rugzakjes of Barbie-T-shirts mijn huis niet in. Maar het ligt niet aan mij. Want mijn zoon is dol op spiderman.

Hij heeft nog nooit een spidermanfilm gezien of een spidermanboekje gelezen. Hij hoort zijn klasgenootjes over spiderman praten en ziet ze met halloween en carnaval in van die synthetische spidermanpakken verschijnen. Hij vindt het prachtig. Over een paar maanden wordt hij 4. En hij vertelt me elke week wel een keer dat hij dit jaar voor zijn verjaardag een spidermantaart wil. En een spidermanfilm. En met carnaval wil hij een spidermanverkleedpak.

Mijn lieve vriendin R. denkt er net zo over als ik. Wij zijn voorstander van het vilten kabouterrugzakje, Flipje boekje en barbapapa bordje. Het enthousiasme dat mijn zoon voelt voor spiderman, voelt haar zoon voor Cars. Een paar maanden geleden heeft R. voor haar zoon een Cars T-shirt gekocht. En ik weet dat op de dag dat mijn zoon 4 wordt, spiderman zijn intrede zal doen in ons huis.

Mijn enige tijdelijke troost is dat als je aan zoonlief vraagt wat spiderman dan wel niet doet, hij met een gelukzalige glimlach antwoordt: spiderman zoekt spinnen…

Augustus 2011

Olifanten

Dit was 38 jaar geleden mijn boxkleed, daarna was het mijn dochters boxkleed en nu is het een kussen voor zoonlief. Zo´n mooi stofje!

Uiltjes dekbed

Peuterrugzak nummer 4

Voor dochterlief, ze vindt hem zo mooi!

Bloemenmeisje

M´n eerste maaksel van patroon!

Peuterrugzak nummer 3

Deze is voor zoonlief, en weer een beetje verbeterd.

Peuterrugzak nummer 2

Ze worden elke keer iets beter, al doende leert men, zeker zonder patroon! Deze is voor nichtje M.

Pasgeboren babies

Het schijnt dat hormonen ervoor zorgen dat moeders hun pasgeboren baby mooi vinden. Deze hormonen zijn bijzonder belangrijk want als de moeder het pasgeboren kind niet mooi zou vinden, zou ze niet terstond overstromen van moederliefde. Deze hormonen zijn bijzonder belangrijk, want pasgeboren babies zijn in werkelijkheid helemaal niet mooi.

Behalve die van mij natuurlijk. Mijn zoon werd geboren en ik vond hem de mooiste baby die ik ooit had gezien. Hij was anderhalve maand te vroeg, hoefde niet in de couveuse maar had wel de typische prematuren trekjes: mager, behaard, gerimpeld. Maar met een perfect rond hoofdje met kleine donkere krulletjes en hele grote ogen. Prachtig was hij. Ik was toen al bekend met bovenstaande info over die belangrijke hormonen en zei keer op keer tegen manlief dat onze zoon toch echt een mooi pasgeboren babietje was, objectief gezien mooi. Dat was niet mijn subjectieve mening als kersverse moeder, het was een feit, mijn zoon was objectief mooi. Ik hield dat maandenlang vol. In mijn omgeving werden babies geboren en geen van die babies was objectief mooi, pasgeboren babies zijn immers niet mooi. Behalve die van mij.

Toen mijn zoon ruim twee jaar oud was, waren die bijzonder belangrijke hormonen uitgewerkt. Ik zag fotos van zoon’s eerste maanden en besefte geschokt dat hij een heel erg lief babietje was, schattig, koddig, maar mooi? Objectief mooi? Ik besefte dat de meningen daarover kunnen verschillen. Hij was dus subjectief mooi.

Een paar maanden later werd onze dochter geboren. De bijzonder belangrijke hormonen waren aanwezig maar minder jubelend dan bij de eerste, ze hadden een knauw gekregen. Ik zag dat ze een heel lief babietje was, schattig, koddig, een dotje en een plaatje, en subjectief de allermooiste.

Inmiddels zijn mijn kinderen 3,5 en 1 jaar oud. Ze lijken nog wel wat op de pasgeboren babietjes die ze ooit waren, maar ze zijn inmiddels opgegroeid tot twee hele mooie kindertjes. Objectief gezien.

April 2011