vrijdag 9 december 2011

Te dik

Toen onze dochter werd geboren was ze niet groot. Mijn man en ik zijn allebei redelijk lang dus ze had best groter kunnen zijn bij haar geboorte dan de bescheiden 49 cm en 3075 gr. Volgens mij was ze klein gebleven om haar geboorte goed te laten verlopen: ze lag immers in stuit en is er zo ook op natuurlijke wijze uitgekomen. Zodra ze echter ter wereld kwam, is ze begonnen met eten en groeien en daar is ze niet meer mee opgehouden. Ik dacht dat zoonlief een goeie eter is en dat is hij ook, maar dochter slaat alles. Broodmaaltijd? Als het aan haar ligt eet ze niet 1, niet 2, maar wel 4 boterhammen. En nog een hele banaan. En een bak yoghurt. Ontbijt? Na haar brinta het liefst nog een appel en een boterham. Warme maaltijd? Niet 1, maar toch tenminste 2 keer opscheppen. Uiteraard krijgt ze niet zoveel te eten en zorgen we dat ze veel beweging krijgt. Dat is makkelijk want ze is een actieve tante die geen seconde stilzit. En toch zijn we beland op het punt waarop de kinderarts vandaag tegen ons zei: ze moet gewicht verliezen.

Dat betekent: uw kind is te dik. Ze is 20 maanden oud, 84 cm lang en weegt een goede 12 kilo. Percentiel 85. Ze ziet er stevig uit. Niet als een kind met ernstig overgewicht en dat heeft ze ook niet, maar er moet dus toch wat af. Ik vraag me eerlijk gezegd af hoe we dat voor elkaar gaan krijgen. Zoetigheid en vettigheid krijgt ze niet en bewegen doet ze veel. Maar over 3 maanden hebben we de volgende controle en dan gaat ze onverbiddelijk weer op de weegschaal van de kinderarts. Komkommersoepjes, droge boterhammen en verplicht 5 blokjes om per dag en vervolgens zodra dochterlief slaapt stiekem de rest van de familie bijvoeren? Dochter inschrijven voor peutergym, peuterzwemmen, peuterdansen en peuterkarate?

Ik ben zelf reuzebenieuwd hoe we dit gaan aanpakken!
December 2011

Hoewel ik eigenlijk alleen fotos plaats van m´n maaksels maak ik hier een uitzondering (dat zou ik eigenlijk ook moeten doen voor de etalagepoppen), dus bij deze een paar recente fotos ter illustratie:



donderdag 8 december 2011

Cadeautjes (II)

Nog een paar dagen en mijn ouders zijn er. Dus ik draai overuren om de cadeautjes af te krijgen!


De meeste mooie stofjes die ik gebruik komen van hier, zoals de kippenhok met vosjes stof, de sneeuwwitje stof, de cirkels met vogels en de boerderijstof, de feestjurk stof met groene cirkels, de takelwagenstof en de uiltjesstoffen.

Zonnegeel

Nog een klein jurkje met een klein broekje en kleine slofjes: dit keer voor een klein meisje dat elk moment geboren kan worden in Duitsland en als het goed is in de kleertjes past als de zon weer gaat schijnen.


Het dilemma

Dochterlief gaat 3 ochtenden per week naar de peuterspeelzaal. Ze is dol op actie en kindjes en bij gebrek aan buurkindjes, vriendenkindjes en neefjes en nichtjes vinden we het belangrijk dat ze omgaat met andere kinderen. Prima geregeld zo. Ware het niet dat onze dochter elke dag naar de peuterspeelzaal wil. En hier word ik geconfronteerd met een innerlijke strijd, een dilemma dat mijn principes op hun grondvesten doet schudden.

Ik vind namelijk dat ik geen kinderen heb gekregen om ze vervolgens uit te besteden. Ik vind het belangrijker dat mijn kinderen overdag bij papa of mama zijn, dan dat we een groot huis hebben in een mooie buurt en 2 autos voor de deur waardoor we vastzitten aan financiele verplichtingen en ons “gedwongen” zien beide te werken. Het mag dan misschien soms aangenaam zijn om de veeleisende baan van ouder te kunnen ontvluchten tijdens kantooruren, voor mij persoonlijk valt het niet te rijmen met hoe ik als ouder wil zijn. Kleine kinderen kosten energie en ruimte voor jezelf of een stomende carriere is er niet, maar als je niet bereid bent je tijd en energie aan je kinderen te besteden, waarom dan ouders geworden?

Kort geleden vertelde een dierbare vriendin me dat er tijdens een sociale bijeenkomst vol bewondering werd gesproken over een gezin met 4 kinderen wiens ouders beide een drukke goed verdienende voltijds baan hebben. En 5 dagen per week oppas in huis. “Hoe doen ze dat toch! Knap hoor!” Ik vind dat de wereld op zijn kop. Knap? Je besteedt je kinderen uit en vertrekt naar je werk. Niks knaps aan. Bewonderenswaardig is mijns inziens de ouder die zelf 4 kinderen grootbrengt!

Maar goed, dochterlief wil dus elke morgen naar de peuterspeelzaal. Op de dagen dat ze thuis is, staat ze ´s ochtends te springen onder de haak waar haar rugzakje aan hangt en roept: “Ik ook! Ik ook!” Als we na broerlief te hebben weggebracht naar huis rijden in plaats van naar de peuterspeelzaal, wordt er weer met groots drama geroepen “Ik ook! Ik ook!” Stampvoeten van woede kan ze. Ze wil ook.

Mijn principes zijn tegen. Eerlijkheidshalve kan ik ook argumenten vóór bedenken. Het zijn maar 3 uurtjes. Ze slaapt maar 1 uur ´s middags dus er blijven nog heel veel uren over die ik met haar kan doorbrengen. 20 maanden lijkt nog jong maar deze jongedame is volledig baby-af. Niet alleen is ze groot fysiek gezien, ze is ook groot in haar doen en laten, in haar praten en haar willetje. En ze wil.

En dus is het dochter´s wil tegenover mama´s principes. Wie zou dat gaan winnen…
December 2011

(De enige die wordt aangesproken in het bovenstaande ben ik zelf. Het verwoordt mijn ideeen, principes en dilemmas, mede gebaseerd op mijn ervaringen als zowel buitenshuis werkende moeder als thuis zijnde moeder. Een ieder ander heeft zijn of haar eigen ideeen en principes en geeft zijn of haar eigen invulling aan zijn of haar leven, al dan niet als ouder. En daar hebben mijn woorden dus ook geen betrekking op!)

zaterdag 3 december 2011

Roosjes

Eergisteren werd de kleine Gabriela geboren, 18 dagen te vroeg, dus dat was nachtwerk gisteren om de cadeautjes op tijd voor ons bezoek vandaag af te krijgen. Een klein jurkje, een klein broekje, een beertje en twee kleine slofjes, met heel veel roosjes en dank aan Gabriela´s mama die mij een geweldig boek vol patronen uitleende van onder meer een klein jurkje, een klein broekje, een beertje en twee kleine slofjes!




Very British

Zoonlief gaat sinds september naar de British School. Gisteren kwam hij thuis en vertelde ons het volgende. “Als mijn vriendinnetje zich stout gedraagt op school, dan zeg ik tegen haar: O my goodness!” How very British!
December 2011

donderdag 1 december 2011

Cadeautjes (I)

Mijn lieve ouders komen op bezoek om de 4e verjaardag van onze zoon te vieren. Heerlijk! Een paar van mijn maaksels zullen na het bezoek in hun koffer naar Nederland reizen. Hier alvast een voorproefje, maar het hele werk komt er pas op als het bij de begunstigden is aangekomen, anders is de verrassing er af!

dinsdag 29 november 2011

De mijlpaal en de bengel

Er zijn vele mijlpalen in het leven van kleine kinderen en hun ouders. Een van deze mijlpalen is voor mij het moment waarop ik niet langer de nieuwe woordjes van mijn kind opschrijf. Bij zoonlief was dat moment daar toen hij 18 maanden oud was. Hij had toen een woordenschat van ruim 100 correct uitgesproken woorden en begon zinnetjes te maken van 2 woorden. Elke dag kwamen er vele nieuwe woorden bij en dat was het moment om te zeggen: mijn zoon praat. Onze dochter leek wat langzamer te gaan maar ineens, 19 maanden oud, is ook haar moment daar. Ruim 100 correct uitgesproken woorden en korte zinnetjes en elke dag komen er vele nieuwe woorden bij. De mijlpaal.

En ze heeft de smaak te pakken. Vooral in het maken van zinnetjes lijkt ze een bijzonder genoegen te scheppen. De hele dag is ze bezig woordjes aan elkaar te plakken. Vaak klinken de zinnetjes nog wat robotachtig, alsof ze echt nadenkt terwijl ze taalkundig aan het formuleren is. Kom – kijken – mama. Laat – kaka – zien. Vorige week verraste ze ons met een zinnetje van maar liefst 4 woorden: meer water alsjeblieft papa (eigenlijk waren het er 5 want ze zei het in het spaans). Trots!

Dat laatste zinnetje klinkt bijzonder goed opgevoed. Als je haar hoort praten lijkt ze ook echt een engeltje. Broerlief geeft haar een autootje te leen: “dank!”. Ze neemt haar appelsap in ontvangst: “dank!”. Ze wil dat je haar helpt om iets te pakken: “alsjeblieft mama”. Als ik haar iets vraag waarop ik graag ja wil horen: “ja mama”. Of als nee het gewenste antwoord is: “nee mama”. Keurig met 2 woorden. Als een engeltje. Haar acties evenwel zijn die van een bengeltje. Ze zegt “ja mama” en knippert lieflijk met haar lange wimpers, maar doet “nee mama”. Ze zegt “nee mama” en knijpt haar grote ogen verlegen toe, maar doet “ja mama”. En zo vernielt ze de muziekinstallatie. Maakt ze tijdens elke autorit haar gordel los. Pakt altijd de autootjes af van haar broer. Blijft stug de brokken van de hond in de waterbak gooien. Rukt de pop-up boeken van broer kapot. Blijft proberen de oogjes van de pop naar binnen te duwen. Blijft proberen de boekenkast in te klimmen. Botst met alle kracht met de driewieler van broer tegen de deuren aan. En tegen de meubels aan. En tegen haar familieleden aan. Blijft volhardend de koelkast leeghalen. En de afvalbak. Spuugt op elke mier die ze tegenkomt.

Zul je lief zijn en goed luisteren, lieve dochter van me? “Ja mama.”
November 2011

zondag 27 november 2011

ABN

Mijn Nederlands gaat achteruit. Was ik vroeger een kei in spelling, na 8 jaar lang op wat emails na vrijwel geen Nederlands meer te hebben geschreven, moet ik tot mijn schaamte bekennen dat ik in sommige gevallen van twijfel het woordenboek erbij pak. Elke woensdag staat er in de wereldkrant een spellingtest, 10 opgaven per keer, en zelden haal ik een score van 100%.

Zoals ik me erger aan mijn verslechterende Nederlands, zo erger ik mij ook aan het belabberde gesproken Nederlands op sommige kinderCDs. Mijn kinderen luisteren het liefst de hele dag muziek en bij voorkeur keer op keer dezelfde CD. Heerlijk. Zo horen we dus vele malen per dag “au, kom er eens kaiken” en “ga je auk mee Nijntje Pluis”. Er zou eigenlijk een ABN check moeten worden ingevoerd vóór die zalige zalvende kinderstemmetjes in de verkoop gaan.

Nou zijn er maar weinig mensen die mooi ABN spreken. Dat ik niet bij deze groep behoor, besef ik terdege. Mijn neef P wel. De laatste keer dat ik neef P. in levende lijve heb gesproken waren we de 20 nog niet gepasseerd. Een jaar of 4 geleden troffen we elkaar ineens op internet. We schreven wat over en weer en hij stuurde me een link met wat van zijn werk. Daar zat een interview bij dat hij afnam van ik weet niet meer wie over ik weet niet meer wat. Maar ik weet nog precies dat ik in ademloze bewondering heb geluisterd naar zijn prachtige ABN.

Ik heb gehoord dat neef P. een dezer dagen vader wordt. Neef P., van harte gefeliciteerd. Als we elkaar nog eens spreken, zal ik je vertellen welke kinderCDs je vooral niet je huis moet binnenlaten: praat met je kindje, zing voor je kindje, laat hem of haar opgroeien met de adembenemende klanken van jouw ABN.
November 2011

Bijna 4!

De stoffen tweezijdig te gebruiken verjaardagskroon met verwisselbaar cijfer is alvast klaar!



Het idee heb ik van haar overgenomen.